IN TIME

 

تعطیلات آخر هفته فیلم IN TIME رو دیدم که به جرات میتونم بگم یکی از بهترین فیلمهایی بود که توی کل عمرم دیده بودم. به خصوص درباره فیلمنامه و موضوع. کارگردان و نویسنده فیلمنامه اش اندرو نیکول هست که قبلا فیلم LORD OF WAR رو ساخته.

خلاصه فیلم:

بشر شرایط زندگی رو به این شکل میکنه که همه بچه ها تا 25 سالگی رشد میکنند و بعد از 25 سالگی تغییر براشون متوقف میشه اما باید برای اینکه زمان بیشتری برای زندگی داشته باشند کار کنند. واحد پول زمان هست. مثلا کارگرها روزمزد هستند و به ازای هر روز که کار میکنند فرضا 48 ساعت زمان به دست میارند که روی ساعت  دستشون شارژ میشه. اتوبوس سوار شدن قیمتش یک ساعته. برای بعضی چیزا باید یک ماه پرداخت بشه. اگه کسی زمانش تموم بشه و نتونه زمان بیشتری به دست بیاره میمیره.

دنیا به 12 بخش زمانی تقسیم شده. بخش 12 از همه فقیرتر و بخش 1 از همه ثروتمندتره.

مردم بخش 12 همش در عجله و در حال دویدن هستند چون وقت کم دارند. اما بخش 1 اونقدر وقت دارند که همه حرکاتشون کند و آرومه.

ثروتمندهای بخش 1 به دلیل داشتن یه عالمه زمان عمر جاویدان دارند اما فقرای بخشهای پایین با بالا رفتن قیمتها و مالیات دائم در حال مرگ هستند چون نمیتونند زمان کافی پرداخت کنند.

حالا ثروتمندها چه جوری ثروتمند شدند؟ مثلا با داشتن بانک. به مردم وام میدن با بهره‌های خیلی زیاد. بانکدار پولدارتر میشه و فقیرها فقیرتر.

توی این شرایط یه شورشی از بخش 12 و یه شورشی از بخش یک (دختر یه بانکدار) پیدا میشن و شروع میکنند به دزدی از بانکها و مثل رابین هود زمانها رو بین مردم بخشهای پایین پخش میکنند تا بتونند آزادانه به بخشهای بالاتر رفت و آمد کنند. اونوقته که نظمی رو که پولدارهای ایجاد کردند نابود میشه.

از اون روز که این فیلم رو دیدم رفتم توی فکر: آیا ما ایرانیها، پاکستانیها، افغانیها و... خیلی تنبل هستیم؟ آیا فقرمون فقط تقصیر خودمونه؟ چرا ساعات کاری توی کشورهایی مثل سوییس و انگلیس رو به کاهشه؟ چرا یهو دلار توی ایران این همه قیمتش رفت بالا؟ چرا همه حسرت رفتن به آمریکا و کانادا رو دارند؟ از همه مهمتر چرا این فیلم هیچ جایزه‌ای نگرفته؟

 

/ 9 نظر / 4 بازدید
صبا

خیلی جالب بود ... ایده جالبی رو به کار برده ... دوست دارم ببینم فیلم رو

مهدی

فیلم رو سپردم به فیلمی که برام بیاره. یه خبری بود قراربود اول اذر بگی بعد قرارشد2 هفته بعد اعلام کنی.............. پ چی شد؟

نگار

مطلب جالبی بود. موفق باشید ;)

کرونا

ایده جالبیه. به نظر من ما شرقی ها شاید زیاد کند باشیم یا نباشیم. اما اونچه که داره بهمون صدمه میزنه اینه که خیلی از کارهایی که میکنیم بیهوده س. به عبارتی وقتمونو میتونیم به جای تلف کردن برای این کارها بهتر بگذرونیم. یه بخشی ش مربوط به سنتها و رسوم و آدابمونه. یه بخشی ش هم این استعمار پدرسوخته (خیلی آب کشیده خواستم باشه) برامون سوغات آورده. و طبق معمول از بیفکری و ساده لوحی ه ملت استفاده کرده و بهشون غالب کرده

زهرا

چه موضوع جالبی..انشالله در اولین فرصت تماشا میکنم...ممنونم بابت معرفی

فرح

ما ایرانی جماعت عادت کردیم زمان رو بسادگی از دست بدیم همیشه از این بابت لجم میگیره . هیچ کسی هم براش مهم نیست . خیلی بده اما این فیلم منم دیدمش خوشم اومد ولی پیگیر اینکه جایزه ای گرفته یا نه نبودم خودت خوبی؟

آنا

کتابو خریدم. شفای زندگی. [نیشخند] مرسی از معرفی[گل]

نوشین

عزیزم زمان تنها چیزیه که واسه ما ایرونی ها هیچ ارزشی نداره و متقابلن این قضیه تو کشورهای پیشرفته برعکسه.واسه همینه که اینقدر اقتصاد داغونی داریم و در همه ارزشهای بین المللی پایین ترین امتیازات رو داریم من یه مثلی دارم که همیشه واسه وقت هدر دادن و تنبلی میگم (البته ببخشید بی ادبیه [خجالت]): کون گشاد مایه نشاط[شیطان]

گل ناز

چه فیلم باحالی. خیلی برام جالب بود. من همیشه به این موضوع فکر می کردم. از بچگی میگفتم انصاف نیست که یه عده وقت بیشتری دارن که بهشون به ارث رسیده درحالی که یه عده دیگه اون وقت رو صرف کار کردن برای زنده موندنشون می کنن. مرحوم پدرم قبل از بدنیا اومدن من ویولن زدن رو گذاشته بود کنار. تعریف خوب نواختنشو از زبون دیگران شنیده بودم. بچه بودم که ازش پرسیدم چرا؟ اون همیشه جواب میداد این واسه کساییه که فکر نون نباشن و بشینن و هی بزنن و هی بزنن... اما من شماها رو داشتم...خیلی فکرا داشتم...