طنز پردازی

چند سال پیش کنسرت محمد رضا شجریان قرار بود بلیتها به صورت اینترنتی فروش بره. از 10 صبح که شروع شد خرید با مشکل روبرو شد و تا بعد از ظهر خریداران نشسته بودند پای کامپیوتر و منتظر بودند تا اینکه آخرش قرار شد مشکل حل بشه و روز بعد بفروشند.

اون چند ساعتی که من و بقیه خریدارها درگیر خرید بودیم و موفق نمیشدیم میرفتیم توی وبلاگ همایون شجریان و اونجا کامنت میزاشتیم. کامنتهایی که همش خنده دار و طنز بود. این کار باعث شد گذر اون چند ساعت برای همه آسونتر یا دست کم قابل تحملتر بشه. واقعا دوستان کامنتهای خنده داری مینوشتند. مدیر وبلاگ هم که خودش نشسته بود برای خرید بلیت تند تند تایید میکرد. آخرش هم نظرات رو آزاد کرد هر کی هر چی دوست داره بنویسه.

این که یک خرید ساده بود و مساله زیاد مهمی نبود ولی ما مردمی هستیم که سخت ترین شرایط سیاسی و اجتماعی رو داریم تحمل میکنیم. و همه چیز رو هم به خنده و طنز میگذرونیم. نمیدونم اگه مردم جدی تری بودیم شرایط بهتر میشد یا بدتر.

اگه به جای طنزپردازی یه اقدام جدیتر میکردیم از دو حال خارج نبود:

1- میزدند لهمون میکردند.

2- میزدیم لهشون میکردیم.

خوبیش این بود که در هر دو حالت راحت میشدیم میرفت پی کارش.

/ 4 نظر / 4 بازدید
همخونه دات کام

------------------------------ پورتال همخونه دات کام افتتاح شد ------------------------------ همخونه دات کام اولین و تنها وب سایت جستجوی خانه دانشجویی در ایران

رها

به نظرم هنوز از "مد جدید" عصبانی هستی!!! بابا برو بزن لهش کن تا دلت خنک شه! گور پدر کلاس!!! میگن جواب ابلهان خاموشیست ولی جواب بهترش اینه که یه مشت بزنی زیر چشش کبود شه! چون آدم ابله معنای اون سکوت رو هم نمیفهمه!!

رایان

شایدم همینی که هستیم میشدیم.

elaheh

به نظر من بدتر میشد چون این حکومیت که من دارم می بینم حالا حالا ها نمی خواد بره...به همین خاطر بهتره شاد باشیم و بخدندیم...حداقل یه ذره از لحظاتون لذت ببریم...