جمال هنر

توی فیس بوک بودم که جمله‌های تسلیت رو دیدم. تسلیت دوستان به همدیگه و به بچه‌های استاد. 

رفتم توی سایتهای خبری همگی واضح و روشن نوشته بودند " استاد جمال الدین خرمی نژاد درگذشت" . یاد خبر فوت پورعرب افتادم. شاید این هم الکی باشه. دنبال تکذیب خبر گشتم. نه تکذیبی در کار نیست. استاد خرمی نژاد درگذشت.

مثل همیشه این حرفها هست که میگن هنرمند نمیمیره و توی تابلوهاش هست. اما واقعیت اینه که دیگه به تابلوهای استاد چیزی اضافه نمیشه.

حیف..............

 

فکر میکنم هنوز با قلم‌موهاش که بهشون میگفت دوست و رفیق و با همون حس  خلسه و از خود بیخود شدن، نشسته و رنگها رو روی کاغذ میکشه. با همون حرکت عجیب دست.

 


 

/ 5 نظر / 4 بازدید
corona

یادشون گرامی [گل]

صبا

جای اون هایی که اثری از خودشون به جا گذاشتن پس از مرگشون خیلی خالی میشه ... من گاهی می گم چه حیف که خسرو شکیبایی رفت ... واقعا جاش هیچ وقت پر نمیشه ...

مهدی

من یادمه. بیست و پنج دی 84 اولین پستت رو گذاشتی. اون اولها هم فقط مطالب انتشاری میذاشتی مث شعر و متنهایی که خوشت می اومده. یعنی تولیدی از خودت نبود. اولین مطلبت هم شعریه از سعدی ضمنا اون تاریخ ، تولد وبلاگش نیس. تولد خودشه

آنا

چه خوبه آدم با کارش اینقد دوستو رفیق باشه. "حالت خلسه" . به به [رویا]