رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

چای سبز با شکلات تنها چیزیه که صبحا سر کار به من انرژی میده. عوضش روزای تعطیل بدون استفاده از یه همچین مخدرایی(!) سرشار از انرژی  هستم. نمیدونم این سیستم کارمندی و اداره‌ایه که آدمو تحلیل میبره و خسته میکنه یا من آدم تنبلی هستم. دوست دارم به روشی فکر کنم که بشه کار کرد اما آدم احساس مجبوری نکنه. اول از همه باید دستگاه کارتخون رو از دم در برداشت. مدیرا فورا اعتراض میکنند و میگن پس از کجا بفهمیم که شما کی کار میکنید؟ خوب حالا که کارت میزنیم و پشت میزامون نشستیم از کجا میفهمید ما کی کار میکنیم؟ مثل الان که مدیرمون نیست و همه نشستن به گپ زدن.  اگه فقط به ازای کاری که انجام بدیم حقوق بدن از همه چی بهتره. ولی به نظر من کلا این سیستم حقوق و پول رو حذف کنند و همگی دسته جمعی بریم تو غار زندگی کنیم !! متوسط عمر انسانهای غارنشین ١٩ سال بوده. بدم نیست. آدم ١٩ سال زندگی کنه ولی واقعا به یه اجتماعی تعلق داشته باشه. من که وقتی فکر میکنم میبینم حداقل تا ١٩ سالگیم  (و چند سال بعدش) بین زمین و هوا آویزون بودم.

[ ۱۳۸۸/۸/٢٦ ] [ ٢:٤۱ ‎ب.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب