رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

خیلی وقت پیشا توی یه مجله یه مقاله تحقیقی روانشناسی خوندم که نوشته بود قاضی‌ها به صورت ناخودآگاه برای متهم زیبا و جذاب چه زن باشه و چه مرد تخفیف قایل میشند ولی برای متهم زشت هیچ تخفیفی در نظر نمیگیرند.

یه بار هم یه برنامه علمی بی‌بی‌سی گذاشته بود درباره جراحی پلاستیک. اولش میخواست ببینه احساس انسانها نسبت به کسی که چهره نابود شده داره چیه. یه عالم عکس از آدمها با چهره‌های معمولی و چهره‌هایی که با تصادف، آتش‌سوزی یا اسید نابود شدند رو کنار هم قرار میداد و از یه نفر میخواست که دونه دونه اونها رو ببینه بعد با یه دستگاهی مغزش رو اسکن میکردند.

از طرف پرسیدند وقتی آدمهای زشت رو میدیدی چه حسی داشتی؟ اونم گفت ترحم.   ولی اسکن مغزش نشون میداد که وقتی این آدمها رو میدیده بخش ترحم مغزش فعال نبود بلکه قسمت انزجار و نفرت فعالیت میکرد.

قضاوت ما آدمها در مورد بقیه از روی نگاهیه که به چهره اشون میکنیم. به طوریکه گناه انسان زیبا رو بخشودنی میدونیم. از چهره زشت نفرت داریم. دلمون نمیخواد بگیم که ظاهربین هستیم اما ظاهربینی رو با خودمون حمل میکنیم و از وجودش بیخبریم چون توی ناخودآگاهمون فعالیت میکنه.

من تا به حال با هیچ آدم نابینایی از نزدیک آشنا نبودم. دلم میخواد بدونم آدمهای نابینا چه طور قضاوت میکنند؟ شاید نظرات اونا از ما بیناها بیغرضتر و درستتر باشه؟

[ ۱۳٩۱/۱٠/۱٩ ] [ ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب