رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

چند روز پیش یه فیلمی به دستم رسید از مسجد الغدیر توی خیابان میرداماد که برای مراسم مسجد یه بنده‌خدایی یه عالم گل فرستاده بودند. تا چشم کار میکرد سبد گل بود.

توی ایمیل هم یه چیزی توی این مایه ها نوشته بود به جای اینکه پولتون رو خرج گل و اینجور چیزها کنید بدید به فقرا.

واقعیت اینه که هر کسی اختیار پولش رو داره. شاید یکی دلش بخواد هر سال بره مکه. یکی بخواد بستنی با روکش طلا بخوره. یکی دلش میخواد سبد گل بفرسته مسجد. همون طور که پولدارهای دنیا برای خودشون جزیره و هواپیما میخرند و به کسی ربطی نداره چون ضرری به هیچ کس نمیرسونند.

موضوع اینه که اینقدر اختلاف طبقاتی توی ایران زیاد شده که آدم اگه بخواد از پولش لذت ببره کوفتش میشه.

الان بیشتر مردم در حد و اندازه خودشون دارند به خیریه‌ها کمک میکنند. اما واقعا راهش این نیست. به نظر من مساله حادتر از اینحرفهاست و یه جورایی باید اوضاع اقتصادی رو از ریشه درست کرد. وگرنه اینکه به زور برای ملت تعیین تکلیف کنیم که مکه نرو، گل نخر بستنی نخور که نمیشه.

[ ۱۳٩۱/٩/٢٥ ] [ ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب