رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

 

جزیره ای هست وسطهای اقیانوس آرام که  هنوز هیچ کشتی، هواپیما، زیردریایی و ... به اونجا نرسیده.

اسمش هست جزیره لیلیانگو  

ما اگه به لیلیانگو بریم دچار مشکل زبان میشیم چون در این زبان بعضی کلمات وجود نداره مثلا دروغ خیانت حسودی کلاهبرداری. زبانشون از نظر ما ناقصه. از نظر اونها هم زبان ما ناقصه. مثلا ما برای اژدهای قرمز چهار سر زبون دراز با گوشهای چهارخونه کلمه‌ای نداریم اما اونها بهش میگن لاکی-باکی. چون این نژاد از اژدها اطراف جزیره اونها زندگی میکنند و اگه دور و بر ما بودند تا حالا نسلشون رو منقرض کرده بودیم تا روش اصلا اسم نزاریم.

لیلیانگویی های مشاغل مفیدی دارند مثلا ستاره شناسی، گیاهشناسی و اختراع انواع بازی. که هر کدوم زیر شاخه های مختلفی دارند. گیاهشناسی برای دوا درمان. گیاهشناسی برای خورد و خوراک. ستاره شناسی برای ارتباط با موجودات فضایی. ستاره شناسی برای طالع بینی. اختراع بازی برای بچه ها برای بزرگها. بازی تکنفره. بازی گروهی. بازی فکری.

آدم بیکار اونجا پیدا نمیشه. جامعه شون هم طبقاتی نیست. مثلا اون کسی که گیاه شناس دوا درمانه پوست اونی که ستاره شناس طالع بین  هست رو به خاطر حق ویزیت نمیکنه. همه مثل هم زندگی میکنند.

جزیره خوشگلیه. خونه ها توش شکل هم هستند. کسی به دلیل اینکه مبلمان و پرده خونه اش رو نمیتونه عوض کنه سکته نمیزنه!

با طبیعتشون مهربونند. دائم درخت نمیندازند که خونه بسازند.

شاید همین یکنواخت بودنشونه که باعث شده خیلی مشکلات رو نداشته باشند. مثلا حسودی، چشم و همچشمی، حرص. شاید هم برعکس چون این صفات رو ندارند شهرشون یکنواخت و متعادل مونده.

اگه یه روز با کشتی توی اقیانوس آرام گم شدی و رفتی به جزیره شون حرفی از دنیای ما نزن چون مجبورند کلمه ای رو اختراع کنند به نام ناامنی و شغلی اختراع کنند به نام حصارسازی برای دور و بر جزیره شون.

حالا حتما از خودت میپرسی من از کجا میدونم این جزیره هست.

بهت میگم : من خودم یه لیلیانگویی مهاجر هستم! 

 

 

 

[ ۱۳٩۱/۳/۱٦ ] [ ٢:٥٢ ‎ب.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب