رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

چند وقت پیش یه مصاحبه از شجریان خوندم که مضمونش این بود که بیشتر خواننده ها صدای خودشون رو کشف نمیکنند و همش شبیه یه خواننده دیگه میخونند. خلاصه اینکه سبک خاصی ندارند.

یه چند وقتیه توی فکرم دارم نقاشی و موسیقی رو با هم مقایسه میکنم. مثلا میرم یه نقاش معروف رو توی اینترنت پیدا میکنم کارهاش رو میبینم و با نقاشیهاش تمرین میکنم. آخرش میبینم نه انگار این نقاشی من نیست. ته تهش نقاشی خود همون نقاشه.فکر میکنم باید منم صدای نقاشی خودمو کشف کنم.

برای همین دارم برمیگردم به گذشته ها. وقتی بچه بودم و استاد نداشتم. سعی میکنم به همون وقتا برگردم و همون جوری بکشم فقط با دانش بیشتر از نقاشی.

 

پی نوشت:

نقاشیهای گوستاو کلیمت رو دوست دارم خیلی.

از خود کلیمت هم خوشم میاد. مخصوصا به دلیل این عکسش که گربه هم داره.

 

[ ۱۳٩۱/۱/٩ ] [ ٩:٠۱ ‎ق.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب