رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

چند سال پیش وقتی داشتم کتاب هزار خورشید تابان رو میخوندم تعجب میکردم از اینکه نوشته بود زمان حکومت طالبان مردم از فقر و قحطی به گدایی افتاده بودند اما نیروهای طالبان هر روز توی خیابونها میگشتند تا مردی ریشش کوتاه نباشه یا زنی تنها به خیابون نیومده باشه.

اما الان دیگه تعجب نمیکنم چون کشور خودم هم به همین سرنوشت دچار شده.

وقتی پامو میزارم توی میدون ونک جوانهایی رو میبینم که نیروی جوانیشون صرف فروش گل و آدامس و برگه زردآلو میشه. بچه هایی که فال و دعا میفروشند.

دور میدون ونک 4 تا ماشین بزرگ ایستادند توی هر کدوم چهار پلیس هست به همراه راننده یعنی 5 نفر و مراقبند که مانتوی مردم از یه اندازه ای کمتر نباشه. مدل موی پسری خلاف سلیقه اونها نباشه. یعنی هر روز 20 نفر فقط توی میدون ونک هستند. هرماه برای این کار حقوق میگیرند کلی پول هم صرف ماشین و هزینه های دیگه شون میشه. این درحالیه که توی همین میدون ونک که یه زمانی جز قسمتهای ثروتمند شهر بوده پر از آدم فقیر و بیچاره است.

[ ۱۳٩٠/۸/۱ ] [ ٧:۳۸ ‎ق.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب