رویاهای آویزون
 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

وقتی یک لیوان شیر کاکائو مینوشم اینقدر ازش لذت میبرم که انگار فقط من شانس نوشیدن چنین چیزی رو دارم. انگار شاهزاده‌ای هستم که فقط برای من از آفریقا کاکائو بار فیل و شتر کردند و تا اینجا آوردند.

وقتی لباسی که دوست دارم رو میپوشم اینقدر از پوشیدنش خوشحال میشم که انگار از چین برای من پارچه آوردند و یک خیاط مخصوص اون رو برای من دوخته. منظورم از چین کشور چین فعلی و جنسهای بنجلش نیست. منظورم چین و ماچین و پارچه های دیباشه!

این لذت بردن بی انتها شامل خیلی چیزهای دیگه مثل نقاشی کشیدن و کتاب خوندن هم میشه انگار مثل شاهزاده های هزار سال پیش فقط من همچین شانسی دارم!

یادم میره که همه این امکانات برای همه آدمها دور و برم هم وجود داره.

گاهی آدمهایی رو میبینم که ظاهرشون از من خیلی شاهزاده تره ولی رعیت درونشون فعالتره! مثلا داره یک کیک خامه‌ای میخوره که گیر فلک هم نمیاد بعد همچین ازش ایراد میگیره که انگار داره نون خشک سوخته میخوره! این شامل حال همه لذتهاش میشه ها. کیک خامه‌ای فقط یک مثاله.

به نظر من آدم از درون شاهزاده باشه خیلی بهتره تا اینکه در ظاهر شاهزاده باشه.

[ ۱۳٩٠/٧/۱٢ ] [ ۸:۳۱ ‎ق.ظ ] [ سوسن سوسن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

....
موضوعات وب
 
صفحات دیگر
امکانات وب